ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

26/10/11

1940....ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.....


Σαν ελάχιστη προσφορά στη μνήμη των αγωνιστών του 1940, σας αποστέλλω την παρακάτω ιστορία που δημοσιέυεται στο τεύχος του Οκτωβρίου της Ναυτικής Ελλάδος.
Της τα έδωσα της Πατρίδος και τα δύο
Ήμουν στο Ναυτικό το 1952 και βρισκόμουνα στη Πλατέια Κλαυθμώνος, όχι όπως είναι σήμερα. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν πάρα πολλά από τα παλιά και απορούν οπόταν ακούν ορισμένα γεγονότα του τότε. Εκείνη τη στιγμή έπεφτε ο ήλιος και θα γνωρίζετε ότι με τη δύση του, γίνεται υποστολή της σημαίας. Τότε το Υπουργείο Ναυτικού ήταν εκεί και η σημαία κυμάτιζε ακόμα στο κτήριο. Σήμερα είναι άλλες υπηρεσίες του Ναυτικού.
Τότε πάντα κάθε πρωί, θα θυμούνται οι παλίοι, γινόταν έπαρση σημαίας και σταματούσαν τα πάντα, όπως και στη δύση του ηλίου γινόταν υποστολή. Ήταν στιγμές ωραίες , απίθανες που ζούσαν τότε οι άνθρωποι. Το άγημα αποδόσεως τίμων στο χώρο του, και ακούμε το σαλπιγκτή να δίνει το σύνθημα για την υποστολή της σημαίας. Το άγημα παρουσιάζει όπλα. Ο αξιωματικός χαιρετά και παίζεται ο Θούριος.
¨Ολοι οι παριστάμενοι εκεί και οι περαστικοί, οπώς και εγώ σταθήκαμε σε στάση προσοχής. Αποδίδεις με αυτό τον τρόπο την τιμή στο ιερό μας σύμβολο, στη γαλανολευκή σημαία. Εκείνη τη στιγμή που οαρμόδιος αξιωματικός χαιρετά, η ματιά του πέφτει λοξά και βλέπει κάτι παράξενο, και η ψυχή του ταράζεται, για αυτό που θα σας πώ παρακάτω. Τελειώνοντας η διαδικασία της υποστολής της σημαίας, οι διαβάτες συνεχίζουν το δρομο τους, ενώ εγώ από παρέμεινα από συνήθεια λίγο ακόμα. Τότε βλέπω το νεαρό αξιωματικό να κατευθύνεται θυμωμένος πρός ένα γεροδεμένο πλανόδιο καστανά. Βλέπετε τότε η πλατεία ήταν κενή και στις γωνίες ήταν πάντα στιλβωτές ( λούστροι ) και καστανάδες που μας λείπουν τώρα. Και του είπε : << γιατί δεν σηκώθηκες όρθιος για να τιμήσεις τη σημαία μας. Δεν έχεις φιλότιμο κλπ >>. Ο άνθρωπος έμεινε βουβός, εγώ παρακολούθησα έντρομος και φοβερά συγκλονισμένος το τι έγινε. Μετά βλέπω τον καστανά οτί έγινε κατακόκκινος και άρχισε να τρέμει. Ήθελε να φωνάξει, αλλά βλέπω με έκπληξη ότι συγκρατείται, σκύβοντας το κεφάλι του άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Όμως συνέρχεται γρήγορα σκουπίζει τα δάκρυα του και με πολλή δύναμη των χεριών του ( αυτά ήταν γερά ) στυλώνει το σώμα του δυνατά, σπρώχνει τον πάγκο του με τα κάστανα μπροστά και φωνάζει με όλη τη ψυχη του, στο νεαρό αξιωματικό δυνατά <<πώς να σηκωθώ κύριε, Της τα έδωσα της Πατρίδας και τα δύο>> και σηκώνει τα μπατζάκια του παντελονιού οπού φάνηκαν δύο πόδια κομμένα πάνω απο το γόνατα. Και ξαναρχίζει να κλαίει. Ο κόσμος όπως και εγώ γύρω του κλαίει και χειροκροτεί, όμως περισσότερο απο όλους κλαίει ο νεαρός αξιωματικός.
Έχουν περάσει περίπου 60 χρόνια. Ποιος ξέρει τι γίνεται. Εκείνη τη στιγμή έγινε κάτι το αλησμόνητο, φοβερή σκηνή για Όσκαρ. Ο αξιωματικός σκύβει και αγκαλιάζει και φιλά τον καστανά, και στη συνέχεια στέκεται ευθυτενής μπροστά στον ήρωα και φέρνει το δεξί του χέρι στην άκρη του γείσου του πηλίκίου του και τον χαιρετά στρατιωτικά. Του απονέμει
<<τας κεκανονισμένας τιμάς>> που δεν μπόρεσε εκείνος τυπικά να αποδώσει στη σημαία μας, γιατι της χάρισε και τα δύο πόδια στα βορειοηπειρώτικα βουνά μας για να μπορεί να κυμματίζει σήμερα ψηλά η κυανόλευκη σημαία σε λεύτερη πατρίδα. Και οι άλλοι, οι πολλοί να μπορούν να πηγαίνουν με γρήγορο βήμα στις ειρηνικές απασχολήσεις τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι περνούν μπροστά απο έναν ήρωα του αλβανικού μετώπου, τον Έλληνα ήρωα πολεμιστή, όποιο επάγγελμα και να χει. Άλλοι δεν μιλούν, άλλοι όμως ειρονεύονται.
Γι αυτό οι νέες γενιές πρέπει να μάθουν, να διδαδαχθούν απο την οικογένεια και το Σχολείο για το Επος του 1940.
Για το καλό της Πατρίδας μας.
ΔΗΜΗΤΡΙΣ ΝΤΟΥΛΙΑΣ
ΠΛΩΤΑΡΧΗΣ Π.Ν. εα

4 σχόλια:

  1. Φώτης Δημήτρουλας27/10/11, 12:56 π.μ.

    Κύριε Πλωτάρχη,

    "ΕΓΡΑΨΕΣ"! με όλη τη σημασία της λέξης και με όλες τις προεκτάσεις της.

    Παίρνω το θάρρος όμως να συμπληρώσω πως σε λίγο καιρό, δεν θα μπορούν οι περισσότεροι Έλληνες να σηκωθούν όρθιοι, ούτε στην έπαρση, ούτε στην υποστολή της σημαίας.
    Θα έχουν πέσει αμαχητί, από τον σημερινό καταιγισμό πυρών και επιθέσεων, με τα πιο βρόμικα όπλα της ανθρώπινης ιστορίας.
    Αυτές οι σοκαριστικές επιθέσεις εναντίων των Ελλήνων, προέρχονται από το πιο εξωραϊσμένο είδος αυταρχισμού.

    Στη χώρα μας γίνεται πολιτικό πραξικόπημα από πολιτικούς, οικονομολόγους και δημοσιογράφους με κουστούμια και όχι από αξιωματικούς με στρατιωτικές στολές.

    Κύριε Πλωτάρχη και λοιποί συμπατριώτες!

    Σε λίγο καιρό Θα χάσουμε την ισορροπία μας από την πείνα και δεν θα μπορούμε να σηκώσουμε ούτε το κεφάλι μας.
    Υπάρχει ελπίδα να αποτρέψουμε μερικές πτυχές από αυτόν τον κίνδυνο αλλά θα πρέπει (όπως είπες κύριε Πλωτάρχη) να είμαστε όρθιοι από τώρα και ο καθένας να αντισταθεί όσο μπορεί.

    ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΠΟΣ (71 χρόνια μετά)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος28/10/11, 12:56 π.μ.

    ΣΗΜΕΡΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΟΧΙ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όλος ο λαός τους έφτυσε στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου κι εκείνοι νόμιζαν πως έβρεχε.
    Επάνω τους! Τίποτα δεν μας σταματά. Φώτη μπράβο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος29/10/11, 8:31 μ.μ.

    Θερμά συγχαρτήρια στο μπλόκ, που αναρτά ΕΘΝΙΚΑ θέματα και όχι διχαστικά ήσσονοςσημασίας... Ευχαριστούμε Κύριε Πλωτάρχα !!
    Με εκτίμηση
    Δημ. Θεοδωρόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts with Thumbnails